ตอนที่ 53 เทศกาลศิลปะ

ตอนที่ 53 เทศกาลศิลปะ

ลั่วสวี่ขมวดคิ้ว "ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น ฉันแค่กลัวว่าจะเข้ากับนายได้ไม่ดี"

"ฉันชอบนาย ฉันมีความรู้สึกดีๆ ให้กับนาย... นายเข้าใจไหม" ลั่วสวี่ผ่อนน้ำเสียงลงให้อ่อนโยน "ฉันไม่ได้รังเกียจที่นายเอาแต่ใจ นั่นยิ่งพิสูจน์ว่านายเชื่อใจฉัน ถูกไหม"

เจียงสือเยี่ยนลืมตาขึ้น หันมามองอีกฝ่าย วินาทีที่หลุบตาลงก็ซ่อนเร้นอารมณ์ทั้งหมดเอาไว้ "ฉันเข้าใจ นายไม่จำเป็นต้องขอโทษ พวกเราเป็นสามีภรรยากัน เป็นคนรักของกันและกัน ต่อให้ตอนนี้นายจะจำไม่ได้ ความสัมพันธ์ของพวกเราก็ไม่มีวันเปลี่ยน"

"ใช่" ลั่วสวี่คว้ามือเจียงสวี่ยนมาแนบแก้มถูไถเบาๆ "ความสัมพันธ์ของพวกเราไม่มีวันเปลี่ยน ดังนั้น... นายต้องกินข้าวได้แล้ว"

อัลฟ่าเปลี่ยนเรื่องกะทันหัน เขารวบตัวเจียงสือเยี่ยนเข้ามาใกล้ตัว แล้วพยักพเยิดให้กินข้าว "ไม่กินข้าวเดี๋ยวก็หิวตายหรอก ประเดี๋ยวร่างกายไม่ป่วยก็จะกลายเป็นโรคกระเพาะเพราะอดข้าวแทน"

"อืม" เจียงสือเยี่ยนปรับอารมณ์ได้แล้ว เขาหยิบชามข้าวขึ้นมาอีกครั้ง แล้วค่อยๆ ลงมือกิน

"ลั่วสวี่"

เจียงสวี่ยนถลึงตาใส่ลั่วสวี่ "พูดจาเหลวไหลอะไร"

ลั่วสวี่หัวเราะเสียงเย็น ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันเบาๆ "เมื่อกี้นายแชตคุยกับใคร"