ตอนที่ 50 สวนสนุกกลางหุบเขา

ตอนที่ 50 สวนสนุกกลางหุบเขา

ภายในห้องนอนใหญ่ของคฤหาสน์ แสงอรุณรำไรลอดผ่านช่องว่างของผ้าม่านเข้ามา ทาบเงาร่างสูงโปร่งสง่างามที่ยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่

คนในกระจกสวมชุดสีดำสนิททั้งตัว เส้นผมยาวสลวยดุจแพรไหมสีนิลทิ้งตัวลงมา ยิ่งขับให้ใบหน้าขาวผ่องราวกับหิมะ เดิมทีควรจะเป็นบุคลิกที่เย็นชาห่างเหิน ทว่าใต้หางตาซ้ายกลับมีไฝแดงเม็ดจิ๋วแต้มอยู่ เพิ่มกลิ่นอายเย้ายวนชวนหลงใหลที่ดูขัดแย้งกันอย่างประหลาด

ยังดีที่ตามธรรมเนียมเขาต้องสวมหมวกปีกกว้างติดผ้าคลุมหน้าสีดำ เมื่อปิดบังใบหน้าไปกว่าครึ่ง ก็ดูเหมือนพ่อม่ายน้อยผู้ซีดเซียวและโดดเดี่ยวขึ้นมาจริงๆ

ลั่วสวี่ลูบไล้ผ้าโปร่งสีดำที่ห้อยลงมา สัมผัสสากระคายตรงปลายนิ้วทำให้เขารู้สึกถึงความสมจริงของโลกใบนี้ขึ้นมาบ้าง

เมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน เขายังถ่ายทำภาพยนตร์อยู่บนภูเขาหิมะ แต่ภัยพิบัติหิมะถล่มที่เกิดขึ้นกะทันหันได้กลืนกินทุกสิ่งไป ในวินาทีที่สติกำลังจมดิ่งสู่ความขาวโพลน เสียงปริศนาเสียงหนึ่งก็บอกกับเขาว่าเขามีโอกาสเริ่มต้นชีวิตใหม่อีกครั้ง โดยมีเงื่อนไขว่าต้องสวมบทบาทเป็นตัวประกอบเล็กๆ ที่ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตในนิยายเรื่องหนึ่ง

หลังจากตอบตกลง ลั่วสวี่ถึงได้เห็นบทละคร ที่แท้ตัวละครที่เขาทะลุมิติเข้ามาสวมร่างก็คือ... ภรรยาชายตัวประกอบใช้แล้วทิ้งของพระเอกนิยายแนวตบหน้าคนรวยสุดสะใจ

ไม่ต้องพูดถึงสรรพนามที่ชวนให้หน้ามืดนั่นหรอก แค่เส้นเรื่องของตัวประกอบชื่อเดียวกันคนนี้ ก็จัดว่าเป็นความโง่เง่าขั้นสุดในบรรดาความโง่เง่าทั้งปวงแล้ว

เรื่องราวมันประมาณว่า...