ตอนที่ 33 ค้างคืนที่เขาโหวเสีย

ตอนที่ 33 ค้างคืนที่เขาโหวเสีย

เจียงอี้เหยาคลายมือออก ค่อยๆ ก้มหน้าลง "พี่ไม่ยอมพาผมไปด้วย เป็นเพราะคุณพ่อพวกท่านใช่ไหมครับ"

เจียงสือเยี่ยนใช้นิ้วกดลงบนลายหนังของที่วางแขนโซฟา ไม่ได้ตอบอะไร

"ผมรู้ว่าพวกท่านน่ารำคาญ" เจียงอี้เหยาเสียงแผ่วลง "หลายครั้งที่เป็นความผิดของผม แต่พวกท่านก็ไปลงที่พี่ พี่เลยรำคาญผมไปด้วยใช่ไหมครับ..."

เจียงอี้เหยาเงยหน้าขึ้นมองอย่างน่าสงสาร "พี่รอง"

เจียงสือเยี่ยนยืดตัวตรงกวาดตามองไปรอบๆ แล้วก็เห็นคนกลุ่มหนึ่งนั่งเบียดเสียดกันอยู่ด้านหน้าเยื้องไปด้านข้าง ซูลั่วอันกำลังยกโทรศัพท์ขึ้นมาเซลฟี่กับเจียงอี้เหยาอย่างไม่รู้สึกรู้สา ส่วนฉินเจวี๋ยก็กอดอกทำหน้าเก๊กหล่อ ไม่มีใครสนใจเขาเลยสักคน

"เดี๋ยวนะ" เจียงสือเยี่ยนหันกลับมาถาม "ใครเป็นคนจัดที่นั่งเนี่ย"

"ไม่ได้..." เจียงสือเยี่ยนกำลังจะเอ่ยปากห้าม แต่พอเงยหน้าขึ้นสบตากับคนข้างตัวที่เหลือบมองมาด้วยแววตายิ้มเยาะนิดๆ เขาก็ชะงักไปสองวินาที ก่อนจะเปลี่ยนคำพูดช่วงหลังแทบไม่ทัน "ไม่ได้ก็รีบหน่อยสิ เดี๋ยวดูพระอาทิตย์ตกไม่ทันหรอก"

ก็แค่นอนห้องเดียวกัน ไม่ได้นอนเตียงเดียวกันสักหน่อย

"ทุกคนกินกันได้ไหมครับ" จาปู้หิ้วเข่งนึ่งใบเล็กๆ ซ้อนกันเป็นตั้งเดินเข้ามา "ซาลาเปาไส้มันปูเพิ่งนึ่งเสร็จใหม่ๆ เข่งละลูก หอมอร่อยมากเลยนะครับ ลองชิมดูไหม"