ตอนที่ 30 คลาสเรียนสาธารณะ

ตอนที่ 30 คลาสเรียนสาธารณะ

แม่ของลั่วสวี่ชอบเดินช้อปปิ้งเป็นชีวิตจิตใจ และมักจะชวนป้าสะใภ้ซึ่งก็คือแม่ของลั่วหลี่ไปเดินห้างด้วยกันเสมอ

บางครั้งลั่วสวี่ก็ถูกเกณฑ์ไปช่วยถือของ แต่เดินไปได้แค่ครึ่งทางเขาก็เริ่มหงุดหงิดจนเดินหนีกลับก่อนทุกที ลั่วสวี่เคยเข้าใจว่าตัวเองเป็นคนเกลียดการเดินช้อปปิ้ง จนกระทั่งวันนี้ถึงเพิ่งรู้ตัวว่า ที่แท้เป็นเพราะคนเดินด้วยต่างหาก

อย่างเช่นตอนนี้ การได้เลือกเสื้อผ้าให้เจียงสือเยี่ยนทำให้เขารู้สึกอารมณ์ดีอย่างบอกไม่ถูก

ท่านประธานลั่วหยิบเสื้อยืดสองตัวโยนให้เจียงสือเยี่ยนอย่างไม่ใส่ใจนัก ก่อนจะเดินตามเข้าไปในห้องลองเสื้อด้วย แล้วนั่งลงบนเก้าอี้ด้านข้าง

เจียงสือเยี่ยนยกมือถอดเสื้อตัวนอกออก

ใต้เสื้อแขนสั้นเขาสวมเสื้อกล้ามสีขาวไว้อีกชั้น ยามขยับตัวถอดเสื้อ ลั่วสวี่มองเห็นผิวขาวเนียนวับๆ แวมๆ ของเด็กหนุ่ม

รูปร่างของเจียงสือเยี่ยนเป็นหุ่นของเด็กวัยรุ่น เพรียวบางแต่ไม่ผอมแห้ง มีกล้ามเนื้อเรียงตัวสวยกำลังดี

อาการรัทของลั่วสวี่ยังหลงเหลือหางแถวอยู่นิดหน่อย เดิมทีช่วงสองสามวันนี้ก็ไม่มีอาการอะไรแล้ว แต่พอได้เห็นเจียงสือเยี่ยนในระยะประชิดแบบนี้ ลูกกระเดือกก็ขยับขึ้นลงอย่างห้ามไม่อยู่ เขายื่นมือไปเกี่ยวขอบกางเกงเจียงสือเยี่ยนแล้วดึงเข้ามาหาตัว

เขาเลิกชายเสื้อกล้ามของเจียงสือเยี่ยนขึ้น ใช้เขี้ยวแหลมคมขบเม้มเบาๆ ตรงหน้าท้องแบนราบ เสียงหัวเราะคิกคักของเด็กหนุ่มดังแว่วมาจากด้านบน "จั๊กจี๋จังครับคุณอาลั่ว"