ตอนที่ 23 พลังแห่งเงินตรา

ตอนที่ 23 พลังแห่งเงินตรา

เจียงสือเยี่ยนเดินกลับมาได้สักพักใหญ่แล้ว เจียงอี้เหยาถึงเพิ่งค่อยๆ เดินกลับมานั่งลงที่เดิมอย่างเชื่องช้า ศีรษะก้มต่ำ หางตาแดงก่ำชื้นไปด้วยหยาดน้ำตา ดูน่าสงสารจับใจ

เหอเจ๋ออวี่วางขนมฟักทองในมือลง หันหน้ามามองเขาพลางเอ่ยถาม "นายไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า ทำไมตาแดงขนาดนี้"

"เปล่าครับ" เจียงอี้เหยาเงยหน้าขึ้นส่งยิ้มซีดเซียวให้อีกฝ่าย ทว่าหยาดน้ำตาในดวงตากลับเอ่อคลอชัดเจนยิ่งกว่าเดิม "ผมไม่เป็นไรครับพี่เจ๋ออวี่"

เหอเจ๋ออวี่ชะงักไปครู่หนึ่ง รู้สึกทำตัวไม่ถูกขึ้นมาชั่วขณะ "ฉันพกทิชชู่มาด้วย... นายเช็ดหน้าหน่อยเถอะ มีเรื่องอะไรที่ไม่สะดวกใจจะบอกฉัน อย่างน้อยก็บอกพี่รองของนาย อย่าเก็บเอาไว้คนเดียว"

เจียงอี้เหยารับทิชชู่ที่เหอเจ๋ออวี่ยื่นให้ ก่อนจะเหลือบสายตามองข้ามโต๊ะพักผ่อนไปยังอีกฝั่งหนึ่ง

เจียงสือเยี่ยนขบกรามแน่น ขยำเสื้อคลุมในอ้อมแขนราวกับกำลังบีบคอลั่วสวี่ด้วยความแค้นเคือง

ขอให้มันยับยู่ยี่เสียทรงไปเลยยิ่งดี หมอนั่นจะได้เอามาใส่ไม่ได้อีก

น่าเสียดายที่คุณชายเจียงเป็นคนโกรธง่ายแต่ก็ลืมง่าย เดินตามหลังลั่วสวี่ไปได้ไม่ทันไร ความโกรธเคืองก็มลายหายไปเกือบหมดสิ้น

เดี๋ยวก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปกวางน้อย เดี๋ยวก็แย่งหญ้าอาหารสัตว์กำสุดท้ายในมือลั่วสวี่ สุดท้ายพอรำคาญที่ต้องคอยถือเสื้อให้เกะกะ ก็หยิบขึ้นมาคลุมไหล่ลวกๆ ก่อนจะสอดแขนใส่เสื้อคลุมตัวนั้นโดยไม่รู้ตัว แล้วเอามือล้วงกระเป๋าเดินเตร็ดเตร่ไปเรื่อยเปื่อย