ตอนที่ 19 กลิ่นหอมหิมะป่าสน

ตอนที่ 19 กลิ่นหอมหิมะป่าสน

การเดินทางมาโรงพยาบาลครั้งนี้ไม่เสียเที่ยวเลยจริงๆ คำพูดประโยคเดียวของคุณหมอสาวปลุกให้ลั่วสวี่ฟื้นคืนชีพจากความตาย!

ใน-ที่-สุด เขาก็ไม่ต้องไปตีกับผีแล้ว!

เขากางร่มเดินอาดๆ กลับเข้าห้องเรียนอย่างฮึกเหิม ท่ามกลางสายฝนที่ยังโปรยปราย เจียงไป๋ชวนเห็นดังนั้นก็รีบยกแขนมาพาดไหล่ทันที "เช็ดเข้ ในที่สุดแกก็ยอมโผล่หัวมาห้องเรียนสักทีนะ!"

เจียงไป๋ชวนเลิกคิ้ว "ได้ข่าวว่าแกไประเบิดห้องทดลองอีกแล้วเหรอ"

ลั่วสวี่หุบร่ม วางท่อนแขนพาดบนโต๊ะเรียน เอ่ยตอบอย่างกะล่อน "ทำไมล่ะ! นี่เรียกว่าการสำรวจศักยภาพของตัวเอง!"

"งั้นฉันแนะนำว่าแกเลิกสำรวจเถอะ! รักษาชีวิตน้อยๆ ไว้ดีกว่า!"

"ฉันทำเป็นแล้วโว้ย!" พอเห็นอีกฝ่ายไม่เชื่อในศักยภาพไร้ขีดจำกัดของตน ลั่วสวี่ก็หยิบมือถือขึ้นมาเปิดวิดีโอให้เจียงไป๋ชวนดู "รู้จักคำว่าอัจฉริยะฟ้าประทานไหม"

"โอ้โห เจ๋งใช้ได้นี่หว่า" เจียงไป๋ชวนจ้องหน้าจออย่างครุ่นคิด ในวิดีโอมักจะมีเรียวนิ้วยาวสวยของใครบางคนโผล่เข้ามาเป็นระยะ "เดี๋ยวนะ หยุดก่อน! เหมือนฉันจะเห็นมืออีกข้างในคลิปด้วยนะ?! มือใครวะ?!"

พอนึกขึ้นได้ว่าตอนที่รู้ข่าวว่าลั่วสวี่ไปห้องทดลอง เจียงสือเยี่ยนก็รีบตามออกไปทันที เขาก็โพล่งขึ้นมา "คงไม่ใช่—"