เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 241 ไปดีนะ
เผยหานโจวมองเธอเงียบ ๆ
ครู่ใหญ่ เขาจึงเอ่ย “ผมแค่...นึกถึงเรื่องในอดีตขึ้นมา”
ตอนนั้นที่หลินจิ่วปรากฏตัวต่อหน้าเผยหานโจวซึ่งเป็นอัมพาตอยู่บนเตียงเป็นครั้งแรก เธอก็พูดแบบนี้เหมือนกัน
ทุกคำคมแทงใจ ทุกประโยคเสียดแทง ทุกขณะราวกับเย้ยหยันความไร้ความสามารถของเขา และฉีกเปิดความละอายของเขา
แต่ภายหลังเผยหานโจวก็พบว่าเธอพูดอย่างหนึ่งทำอีกอย่างหนึ่ง
ปากก็ด่าเขาว่าเป็นตัวไร้ค่า แต่ก็หุงข้าวป้อนยาให้ บ่นว่าเขากีดขวาง แต่ก็อดหลับอดนอนซ่อมโครงร่างภายนอกให้
ดังนั้นภายหลังเขาจึงไม่ใส่ใจความเสียดแทงของเธออีก ถึงขั้นเริ่มชิน และเริ่ม...ชอบ
หลินจิ่วพูดกับผมแบบนี้คนเดียว และดีกับผมแบบนี้คนเดียว ตอนนั้นเผยหานโจวคิดเช่นนั้น
แต่ในตอนนี้ เผยหานโจวได้ยินน้ำเสียงคุ้นเคยนั้นอีกครั้ง กลับออกมาจากปากหลินจิ่ว และพุ่งไปยังคนอื่น