กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 226 เรือโนอาห์พลังงานนิวเคลียร์
ในชั่วพริบตานั้น แม้แต่อากาศก็เงียบจนน่าพิศวง
เผยหานโจวชะงักไปสองสามวินาที เอ่ยเสียงเบา “…หลินจิ่ว?”
ไม่มีเสียงตอบกลับ
เขาตะลึงอยู่กับที่ สมองว่างเปล่าไปหมด
เธอจากไปแล้ว
หน้าอกเหมือนถูกควักออกไปทั้งก้อน ลมหายใจก็สับสนไปหมด จนกระทั่งก้มลงมอง จึงรู้ตัวว่าข้อนิ้วของตัวเองกำลังสั่น
เขานึกถึงคำพูดของตัวเองเมื่อครู่ คำพูดแย่ ๆ งุ่มง่าม และไม่ตรงกับใจพวกนั้น
บางทีอาจเป็นการพบเธอครั้งสุดท้ายจริง ๆ
ตอนที่ความเศร้าเพียงน้อยนิดของเขากำลังจะถล่มลงเป็นห้วงลึก จู่ ๆ