กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 221 จุติอีกครั้ง
หลินจิ่วยืนอยู่บนกำแพงด้านนอกของที่หลบภัยที่ถล่มลงมา ใต้ฝ่าเท้าคือเหล็กเส้นที่แตกแยกกับคอนกรีตไหม้เกรียม
ลมหวีดหวิวพัดออกมาจากซากปรักหักพัง ม้วนเส้นผมของเธอขึ้น
หลินจิ่วสวมเสื้อแจ็กเก็ตช่างตัวใหญ่ มีถังออกซิเจนแบบเก่าผูกไว้ด้านหลัง ท่อโลหะของหัวพ่นไฟทอดคดเคี้ยวลงมาตามไหล่ เปล่งประกายสะท้อนเป็นเส้น ๆ
“ซี๊ด…”
เธอบิดวาล์วออกซิเจนจนสุด ลิ้นเพลิงก็ลุกโชนขึ้นในพริบตา
นั่นคือเสียงที่หลินจิ่วคุ้นเคยที่สุด
ช่วงไม่กี่ปีแรกที่เข้าบริษัท เธอทำงานในอุโมงค์ก่อสร้างใต้ดิน เผาวัสดุม้วนกันน้ำ เชื่อมเหล็กเส้น ตัดโครงค้ำยัน… ทุกปล่องทางเดินในกะกลางคืนล้วนเป็นเหมือนตอนนี้ มืด อึดอัด ร้อน สิ่งเดียวที่ส่องสว่างโลกได้คือเปลวไฟ