กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 217 ในชั่วพริบตานั้น เขาลังเล
ท้องฟ้าสีเทาขาว
เรือเหาะจอดอยู่บนแท่นลอยฟ้าเหนือที่หลบภัย เปลือกตัวเรือถูกหมอกยามเช้าฉาบจนเป็นประกาย
สายลมพัดหวีดหวิวมาจากส่วนลึกของแดนร้าง พัดพากลิ่นผืนดินไหม้เกรียมและเถ้าถ่านมาด้วย
เผยหานโจวยืนอยู่ตรงขอบแท่น สีหน้าสงบนิ่ง มองไม่ออกว่าคิดอะไรอยู่
หมิงซานตามอยู่ข้างหลัง สีหน้าซับซ้อน
“จะไปจริง ๆ หรือ”
“อือ” เผยหานโจวขานรับ
หมิงซานถอนหายใจ “จริง ๆ นะ ผมคิดว่าคุณควรพักอีกสักสองสามวัน”
“ใช่แล้ว ผู้บัญชาการ เมื่อวานผมยังได้ยินเสียงคุณปวดท้องตอนกลางคืนเลย” เย่อิ่งก็พูดอยู่ข้าง ๆ