กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 212 ก็พอๆ กันนั่นแหละ
เจียงอวี่เฉิงเอียงศีรษะเบา ๆ รอยยิ้มค่อย ๆ อ่อนโยนลง “แต่ถึงอย่างนั้น ผมก็ยังรักคุณ”
น้ำเสียงนั้นเบาเสียจนเกือบเหมือนเสียงถอนหายใจประโยคหนึ่ง
“เพราะคุณกับผมเป็นคนแบบเดียวกัน”
ลิลลี่ทำมือเป็นสัญญาณ ทหารกองพิทักษ์ศูนย์กลางสองสามคนก้าวเข้ามา กดตัวเจียงอวี่เฉิงไว้ แล้วลากเขาไปยังห้องควบคุมตัว
เจียงอวี่เฉิงบาดเจ็บสาหัส ตลอดการถูกลากเขาไม่ขัดขืนเลยแม้แต่น้อย รอยเลือดคดเคี้ยวราวกับเป็นมือที่โบกอำลาของเขา