เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 196 มังกรตัวเดียวกัน
รถหุ้มเกราะแล่นฉิวไปบนแดนร้างอันแห้งแล้ง ลมพัดฝุ่นตลบ หอเสาอากาศที่อยู่ไกลออกไปถูกเงาดำกลืนกินไปนานแล้ว
พวกเขายังไปไม่ถึง ที่หลบภัย P ก็ถูกหมอกทมิฬปกคลุมเหนือท้องฟ้าแล้ว ค่าพลังงานพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง
นั่นไม่ใช่การขยายตัวธรรมดา แต่เป็นการกวาดกลืนไปทั่ว
ราวกับมีคลื่นที่มองไม่เห็นกำลังกลืนกินอากาศ พื้นดิน และชีวิต
“เร็วเกินไปแล้ว!” คนขับสบถเสียงเบา “อัตราการแพร่กระจายของม่านทมิฬกำลังกระโดดขึ้น!”
เผยหานโจวเงยหน้ามอง
ความมืดผืนนั้นดูราวกับสิ่งมีชีวิตที่กำลังหายใจ ทุกครั้งที่มันกระเพื่อมจะมีประกายอัสนีเล็ก ๆ แผ่ออกมา
เขาสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนของพลังงาน นั่นเป็นความถี่ที่คุ้นเคย และเหมือนกับศูนย์กลางทุกประการ
จู่ ๆ เผยหานโจวก็หันไปพูดกับหมิงซานว่า “เดี๋ยวนายมีหน้าที่แค่อพยพคน”