กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 168 ว่าแล้วเชียว เธอไม่รู้จักฉัน
แสงสีน้ำเงินที่กะพริบอยู่บนระเบียงทางเดินส่องเข้าดวงตาของหลินโหย่วพอดี สะท้อนประกายระยิบระยับเป็นชั้น ๆ
จู่ ๆ เธอก็ตระหนักขึ้นมาได้ว่า—
ผู้ชายตรงหน้าไม่เพียงคุ้นเคยกับ “หลินจิ่วคนนั้น” เป็นอย่างดี
แต่ยังคุ้นเคยกับตัวเธอก่อนจะข้ามมายังโลกยุคปัจจุบันอย่างน่าขนลุก
เขามองเห็นจุดอ่อนของเธอได้ในพริบตา กระทั่งล่วงรู้ความลับเรื่องการไปมาระหว่างสองโลกของเธอ
เขาเป็นใครกันแน่?
หลินโหย่วนึกไม่ออก
แต่เรื่องนั้นไม่สำคัญ
ในวันสิ้นโลก เธอไม่เคยเสียพื้นที่ในความทรงจำไปจดจำคนอื่น ชื่อ ใบหน้า คำสาบาน ถ้ารอดไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์แล้วจะมีความหมายอะไร?