กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 163 ฉันอยากกลับไปดู
หลินจิ่วถามเสียงเบา “ฉันลาออกแล้ว ตอนนี้จะมาพูดเรื่องพวกนี้กับฉันทำไม?”
เจี่ยงเส้าถิงเงียบไปหลายวินาที ก่อนมองไปยังใต้ดินที่เต็มไปด้วยแสงไฟระยิบระยับ
“ผมก็ไม่รู้” เขาพูด “คงแค่รู้สึกว่าเธอยอมแพ้ไปทั้งที่น่าเสียดายเกินไป”
“เธอผ่านอุปสรรคมาตั้งมากมาย ทนความลำบากมานับไม่ถ้วน อดหลับอดนอนในคืนที่คนอื่นทนไม่ไหว แบกรับโปรเจกต์ที่คนอื่นรับไม่อยู่ แล้วทำไมถึงไม่ยอมพยายามให้มากขึ้นอีกสักหน่อย?”
น้ำเสียงของเขาสงบนิ่ง ไม่มีการตำหนิและไม่มีความฮึกเหิม
มีเพียงความเสียดายอย่างบริสุทธิ์ใจ
“ยังคิดจะปั่นหัวฉันอีกเหรอ?” หลินจิ่วปากแข็ง