กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 160 ไวรัสไข้หวัดใหญ่ที่ร้ายกาจกว่าไวรัสซอมบี้
“เผยหานโจว?”
เสียงของหลินจิ่วแผ่วเบา ซ้อนทับไปกับเสียงพึมพำจากอีกฟากหนึ่ง
คนสองคน คนหนึ่งพลิกตัวไปมาอย่างนอนไม่หลับอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพังในวันสิ้นโลก อีกคนกำลังเป็นไข้จนสะลึมสะลืออยู่ในห้องเล็ก ๆ ของโลกยุคปัจจุบัน
ทว่าในเวลานี้ ลมหายใจกับการเต้นของหัวใจกลับราวกับข้ามผ่านสองโลกมาเชื่อมโยงกันไว้อย่างแนบแน่น
เกล็ดมังกรในกลางฝ่ามือของหลินจิ่วยิ่งร้อนขึ้นเรื่อย ๆ จนแทบจะแผดเผาฝ่ามือของเธอทะลุ
ความร้อนรุ่มทั่วร่างของเผยหานโจวยิ่งปะทุรุนแรง ราวกับถูกเธอลูบไล้ทีละนิ้ว เขาอดไม่ได้ที่จะฝังใบหน้าลงกับหมอน พร้อมส่งเสียงครางต่ำ ๆ จากลำคอ
เสียงนั้นข้ามผ่านสองโลกมาตกลงในหูของหลินจิ่วอย่างชัดเจน