กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 127 น่าอับอายขายหน้าจริงๆ
ช่วงบ่ายอากาศร้อนอบอ้าว ภายในที่หลบภัยไม่มีอะไรเกิดขึ้นชั่วขณะ
หลินจิ่วเข็นเผยหานโจวกลับเข้าห้อง ดวงตากลอกไปมา ก่อนจะนึกแผนการบางอย่างขึ้นได้
“นี่ ขานายไม่ได้ขยับมานานขนาดนี้ จะไม่นวดไม่ได้แล้วนะ ไม่อย่างนั้นพอถึงเวลาที่กลับมาเดินได้จริง ๆ กล้ามเนื้อคงฝ่อลีบหมด ตอนนั้นจะยิ่งทรมานกว่าเดิม”
เผยหานโจวเงยหน้าขึ้น ก่อนปฏิเสธด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “ไม่จำเป็น”
แน่นอนว่าไม่จำเป็น
เพราะขาทั้งสองข้างนั้นเดิมทีก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรเลย