กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 107 ยาสัจวาจา
มุมปากของเจียงอวี่เฉิงค่อย ๆ ยกขึ้น แม้จะถูกมัดจนขยับเขยื้อนไม่ได้ แต่เขายังคงมีท่าทีไม่รีบร้อนแม้แต่น้อย
“ได้ เธอถามมา” น้ำเสียงเจือแววหยอกเย้า
“แต่…เธอจะรู้ได้ยังไงว่าที่ฉันพูดเป็นเรื่องจริง?”
หลินจิ่วยิ้มกว้าง “นายพูดถูก ฉันจะไปรู้ได้ยังไงกันล่ะ?”
ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไร ในมือของหลินจิ่วก็มีขวดยาเล็ก ๆ เพิ่มขึ้นมา ขวดใสแจ๋ว ภายในบรรจุน้ำยาสีขาวข้นเหนียว
อาศัยจังหวะที่เจียงอวี่เฉิงไม่มีพลังพิเศษและถูกมัดแน่นหนา หลินจิ่วคว้าคางของเขาไว้ทันที ปลายนิ้วกดเหนือกระเดือกแล้วออกแรงง้าง