กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 104 เสียดายที่ไม่ได้พกโทรศัพท์มือถือมา
ภารกิจบ้า ๆ นี่ทั้งวันเอาแต่ลูบคลำพระเอกไม่ก็ฉีกเสื้อพระเอก ไม่อย่างนั้นก็ให้จูบกันดูดดื่ม
นี่มันบทบังคับรักหรือไง?
ยังไม่ต้องพูดถึงว่าเผยหานโจวจะยอมหรือไม่เลย แล้วทำไมไม่มีใครถามหลินจิ่วบ้างว่าเธอยอมหรือเปล่า
คนทำงานหาเช้ากินค่ำในวันสิ้นโลกก็มีศักดิ์ศรีเหมือนกัน
แต่พอนึกถึงสภาพของเผยหานโจวตอนนี้
ศักดิ์ศรีนี้…ดูเหมือนจะไม่มีก็ได้มั้ง?
หลินจิ่ววิ่งพรวดเข้าไปในห้องด้วยความเร็วราวกับแข่งวิ่ง 100 เมตร หอบหายใจแทบไม่ทัน แต่กลับไม่เห็นเผยหานโจวแม้แต่นิดเดียว กลับเห็นใบหน้าคุ้นเคยอีกคนแทน—
เจียงอวี่เฉิง