กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 94 เธอก็มีหลายเรื่องที่ไม่ยอมบอกฉันเหมือนกัน
“นายทิ้งฉันไว้แบบนี้ได้ยังไง?!”
ขอบตาแดงก่ำ นั่นเป็นเพราะหลินจิ่วใช้นิ้วถูหางตาแรง ๆ
เสียงสั่นเครือคล้ายจะร้องไห้ นั่นเป็นการแสร้งทำของหลินจิ่วในฐานะคนทำงานหาเช้ากินค่ำ
ฝ่ายผู้ว่าจ้างกำลังจะหนี จะทำยังไงดี? ต้องรั้งลูกค้าเอาไว้
เผยหานโจวก้มศีรษะ แววตาดำสนิทจับจ้องดวงตาเปียกชื้นของเธอ ท่ามกลางความเย็นชา ดูเหมือนจะมีความลังเลวูบหนึ่ง
หลินจิ่วรีบฉวยโอกาสพูดบทที่เตรียมไว้ทันที “เป็นฉัน! ฉันเป็นคนยื้อเจรจากับเจียงอวี่เฉิง เขาถึงไม่ได้แจ้งศูนย์กลางให้มาจับนาย! นายขาดฉันไม่ได้!”