กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 84 บอกแล้วไงว่าหน้าตาเกิดจากใจ
ท่ามกลางความมืด เสียงลมหายใจดังแนบอยู่ข้างหูทีละครั้ง
เผยหานโจวลืมตาอยู่ แผ่นหลังเกร็งแน่น
ใช่ว่าเขาไม่เคยสัมผัสความรู้สึกเช่นนี้
ในเพิงเรียบง่ายของที่หลบภัยยามค่ำคืนเงียบสงัด เขายังได้ยินเสียงลมหายใจของหลินจิ่ว เพียงแต่มันอยู่ห่างออกไปพอสมควร แผ่วพร่าเลือนรางราวกับเสียงลม จึงไม่ได้สลักสำคัญอะไร
แต่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว
ลมหายใจแทบจะเฉียดปลายหู ไอร้อนทำให้หน้าอกของเขาตึงแน่นเป็นระลอก
ระหว่างพวกเขาใช่ว่าจะไม่เคยมีช่วงเวลาสนิทสนมกัน กระทั่งเคยมีการสัมผัสที่ไม่ควรเกิดขึ้นแบบนั้น ทั้งคลุมเครือ เปียกชื้น และเหนียวเหนอะ เธอเคยกินเลือดเนื้อของเขา และรู้ความลับของร่างกายอันน่าขยะแขยงของเขา