เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 53 เธอเสียใจภายหลังแล้วใช่ไหม
แสงสีเทาอมฟ้ายามเช้าส่องผ่านกระดาษหน้าต่างที่ผุพังเข้ามาในห้อง ความหนาวเย็นกับไออุ่นที่หลงเหลือจากเมื่อคืนพันเกี่ยวกันอยู่ในอากาศ
ทั้งสองคนห่อตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนเก่าเดียวกัน ความวุ่นวายและเร่าร้อนของเมื่อคืนราวกับกระแสน้ำที่ถอยกลับ เหลือไว้เพียงรอยนิ้วมือแดงระเรื่อ กลิ่นอายที่กระจัดกระจาย และการเต้นของหัวใจที่ผิดจังหวะจนยากจะอธิบาย
หลินจิ่วขยับตัวโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะพบว่าตัวเองถูกใครบางคนกอดรัดไว้แน่นในอ้อมแขน
เผยหานโจวไม่ได้หลับตา เขาตื่นอยู่ตลอด ดวงตาดำขลับเปล่งประกายชื้นวาว จับจ้องเธออย่างเงียบงัน
หลินจิ่วยังปรับตัวไม่ทัน จึงแข็งค้างไปหลายวินาที ขณะที่กำลังคิดจะแสร้งทำเป็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น เสียงของเผยหานโจวก็แหบต่ำดังแนบอยู่ข้างหูเธอ
“ทำไมคุณถึง…ทำเรื่องพวกนี้?”