กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 167 คุณต้องระวังเสิ่นหมิงจู
ซ่งชิงเหิงเอนกายอยู่บนเตียงผู้ป่วย พอได้ยินท่านพ่อบอกว่าจะติดต่อหาลี่หวยชวน ก็เอ่ยขึ้นกะทันหันว่า
“พ่อ ไม่ต้องเสียแรงแล้ว”
“ตอนนี้ไม่ว่าพวกเขาจะจัดการผมอย่างไร ผมก็ไม่สนแล้วจริง ๆ”
“ต่อให้ส่งผมเข้าคุก ก็เป็นสิ่งที่ผมสมควรได้รับ”
“ถึงไม่ต้องติดคุก ชีวิตผมก็ยากลำบากมากพออยู่แล้ว”
นับแต่วันที่รู้ว่าเจี่ยวเจี่ยวแต่งงานแล้ว ปราสาทแห่งจิตวิญญาณที่เขาใช้ยึดเหนี่ยวชีวิตมาตลอดยี่สิบปี ก็พังทลายลงอย่างสิ้นเชิง
แรงสะท้อนจากการพังทลายของศรัทธานั้นรุนแรงเกินไป
รุนแรงจนเขาไม่คาดหวังอะไรกับอนาคตอีก ทั้งยังไม่สนใจเรื่องการมีชีวิตอยู่
ทุกวันที่ลืมตาขึ้น เขาเพียงหายใจอย่างไร้ความรู้สึก ใช้ชีวิตอย่างไร้ความรู้สึก ราวกับศพเดินได้