กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 122 พวกเราแยกกันอยู่สักพักเถอะ
ลี่หวยชวนเห็นเธอยิ้มแล้ว ความหงุดหงิดที่ตนเองพกกลับมาจากตระกูลลี่ก็พลอยจางหายไปหลายส่วน
“หน้าบึ้งตึงขนาดนั้นก็เพราะเรื่องนี้เองเหรอ ไม่คุ้มกันเลยจริง ๆ”
รอยยิ้มของซ่งชิงไต้หุบลง เธอส่ายหน้า “ก็ไม่ใช่ทั้งหมดค่ะ”
“แล้วมันยังไงกันล่ะ” ลี่หวยชวนรอฟังเธอพูดต่อ
เธอเม้มริมฝีปากแล้วถามตรงไปตรงมา “คุณบอกเรื่องหนานหนานกับซ่งชิงเหิงใช่ไหมคะ”
ลี่หวยชวนชะงักไปครู่หนึ่ง แต่ไม่ได้หลบเลี่ยง “ใช่”
ซ่งชิงไต้จ้องมองเขา “ทำไมถึงไม่บอกฉันล่ะคะ ก่อนทำก็ไม่พูด หลังทำก็ไม่บอก”
“ผมคิดว่าไม่มีความจำเป็นต้องให้คุณกลับไปเผชิญหน้ากับเรื่องพวกนี้อีก” เขาอธิบาย “เพราะยังไงการเปิดแผลเก่ามันก็เจ็บปวด”