ตอนที่ 89 เล่นงานให้ตั้งตัวไม่ทัน

ตอนที่ 89 เล่นงานให้ตั้งตัวไม่ทัน

เขาไม่ได้ขัดจังหวะความฝันของเธอ และไม่ได้ปลุกตอนที่เธอร้องไห้ เพียงแต่นอนอยู่ข้าง ๆ อย่างเงียบสงบ รอจนเธอตื่นขึ้นมาถึงได้ยื่นมือเข้าไปปลอบโยน

“ฉันฝันถึงหนานหนาน” น้ำเสียงของซ่งชิงไต้แหบพร่าจากการร้องไห้ “เธอหายไปแล้ว... เธอค่อย ๆ เลือนหายไปต่อหน้าฉัน...”

พอพูดถึงตรงนี้ เธอก็ยกมือปิดหน้าร่ำไห้อย่างหนักอีกครั้ง ยังไม่อาจทำใจให้สงบลงได้เลย

ลี่หวยชวนไม่ได้พูดอะไร เขายื่นมือไปช้อนตัวเธอพร้อมผ้าห่มขึ้นมา ให้เธอซบลงกับแผงอกของเขา

เขาออกแรงดึงผ้าห่มขึ้นมาเล็กน้อย ห่อหุ้มไหล่เปลือยเปล่าของเธอเอาไว้ ฝ่ามือแนบแผ่นหลังคอยลูบเบา ๆ รอให้เธอเล่าเรื่องราวในความฝันออกมาอย่างขาดห้วงจนจบ