ตอนที่ 72 ควรตอกก็ตอก ควรฉีกก็ฉีก

ตอนที่ 72 ควรตอกก็ตอก ควรฉีกก็ฉีก

ตอนที่ซ่งชิงไต้ผลักประตูหอพักเข้ามา ก็ใกล้จะถึงเวลาเคอร์ฟิวหอพักแล้ว

อันหย่ากำลังนั่งขัดสมาธิเล่นมือถืออยู่หน้าโต๊ะ พอได้ยินเสียงก็เงยหน้าขึ้น สายตามองตามเธอตั้งแต่หน้าประตูจนมาถึงข้างเตียง

“เป็นยังไงบ้าง คุยกันเป็นยังไงบ้าง”

ซ่งชิงไต้ส่ายหน้า “เขามีธุระด่วนเข้ามา เลยไม่ได้คุยกัน”

“มีธุระด่วนเหรอ” อันหย่าเอียงคอ “แล้วทำไมนายถึงกลับมาดึกขนาดนี้ล่ะ”

สายตาของซ่งชิงไต้เหลือบมองไปด้านข้างอย่างไม่เป็นธรรมชาติ “ฉันก็แค่... เดินเล่นเรื่อยเปื่อย คลายเครียดนิดหน่อย”

อันหย่ายังอยากจะถามต่อ แต่ซ่งชิงไต้ก็หันหลังไปดึงชุดนอนออกมาจากตู้ แล้วสาวเท้าเดินเข้าห้องน้ำไปอย่างรวดเร็ว ประตูถูกปิดลง