กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 57 เธอหนีไม่พ้นแล้ว
คราวนี้ซ่งชิงไต้ได้สติกลับคืนมาบ้างแล้ว
ให้แม่นยำกว่านั้นคือ ประโยค “มา ขึ้นมาบนตัวฉัน” ของลี่หวยชวนสลายความมึนเมาของเธอไปไม่น้อย
เธอเงยใบหน้าเล็กน้อย ดวงตาค่อย ๆ จับจ้องไปที่ใบหน้าของเขา
แล้วเลื่อนต่ำลง กวาดผ่านสาบเสื้อคลุมนอนที่แง้มออก
ต่ำลงไปอีก กวาดผ่านหน้าท้องที่มีเส้นสายชัดเจน
แล้วต่ำลงไปอีก—
เธอรีบดึงสายตากลับ ร่างทั้งร่างถอยร่นไปด้านหลัง
“คือว่า... คำที่ฉันพูดไปก่อนหน้านี้... เอาเป็นว่า...”
“เอาเป็นว่าอะไร” ลี่หวยชวนกอดอก เลิกคิ้วมองเธอ “เอาเป็นว่าให้ถือว่าไม่เคยพูดงั้นเหรอ”