กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 9 เรียกพี่รถลากอะไรกัน
ซ่งชิงไต้ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไรไป พอสบสายตาของเขา หัวใจก็พลันเต้นรัวแรง ราวกับมีกลองใบเล็ก ๆ รัวกระหน่ำอยู่ในอก
เธอรีบหลุบตาลง ส่ายหน้าไปมาอย่างเอาเป็นเอาตาย “ไม่ใช่ค่ะไม่ใช่ เป็นเพราะฉันไม่เห็นป้ายที่จอดรถส่วนบุคคลเอง ไม่เกี่ยวกับคุณเลย...”
“เธอไม่เห็น ก็แสดงว่าป้ายนั้นสะดุดตาไม่พอ ยังคงเป็นความผิดของฉันอยู่ดี”
“ขอโทษจริง ๆ นะ” เขาเอ่ย “นั่งลงกินอะไรสักหน่อยเถอะ ถือว่าช่วยไว้หน้าให้ฉันลงจากเวทีได้หน่อยแล้วกัน”
เขาพูดมาถึงขั้นนี้แล้ว น้ำเสียงก็ไม่ได้กดดันคนอื่น ซ่งชิงไต้จึงกลับกลายเป็นไม่รู้ว่าจะตอบรับอย่างไรดี