กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 447 พวกเราจะไปฮ่องเฉิง
เจียงม่านถามขึ้นมา เหยาจินหลานก็กลุ้มใจขึ้นมาอีก “ไม่รู้เหมือนกัน”
ดูท่าทางจะเป็นคู่กัดคู่แก้วอยู่เหมือนกัน
เจียงม่านจึงไม่ถามต่อ หากทั้งสองมีวาสนาต่อกัน สุดท้ายก็คงได้ลงเอยกันเอง ถ้าไม่มีวาสนา ต่อให้เฉาอวี้หมิงพยายามแค่ไหนก็เปล่าประโยชน์
ตอนกินมื้อกลางวัน เฉาอวี้หมิงก็เอาแต่คีบอาหารให้เหยาจินหลานไม่หยุด จนเหยาจินหลานโมโหขึ้นมา “นี่นายกำลังเลี้ยงหมูอยู่หรือไง”
เฉาอวี้หมิงชะงักไป รีบพูดว่า “ถ้าเธอกินไม่หมด เดี๋ยวฉันกินต่อเอง”
สมัยนี้ใครกินข้าวเหลือถือเป็นเรื่องผิดมหันต์