กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 443 มาให้จัดการถึงที่
หลังจากข้ามเวลา เจียงม่านคิดว่าไม่เคยเหนื่อยขนาดนี้มาก่อน แม้แต่ตอนร้านเสื้อผ้าที่เมืองชิงเปิดกิจการ เธอยังไม่รู้สึกเหนื่อยเท่านี้
“เงินเยอะจริง ๆ”
เจียงม่านกอดกระสอบใส่เงิน ยิ้มจนตาหยี
“พี่ม่าน พรุ่งนี้เช้าฉันจะมาเติมสินค้า”
แม้จะยุ่งมาทั้งวัน แต่ดวงตาของจางหรงและพนักงานอีกสองคนกลับเป็นประกายกว่าใคร ยิ่งขายได้มาก ค่าคอมมิชชั่นของพวกเธอก็ยิ่งมาก จะไม่ตื่นเต้นได้อย่างไร
เจียงม่านพยักหน้า “เอาละ รีบกลับบ้านไปพักผ่อน ระหว่างทางระวังตัวด้วย”