กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 440 ฉันจัดการเอง
เจียงเว่ยกั๋วสูงถึงหนึ่งเมตรแปดสิบ แถมไม่ได้อ้วนขึ้นตามวัย
วันนี้เขาตื่นแต่เช้ามาแต่งตัว สวมเสื้อผ้าที่เจียงม่านเตรียมไว้ให้ ยิ่งดูหล่อเข้าไปใหญ่
พอมองเห็นจางหรงกับคนอื่น ๆ จากที่ไกล ๆ เจียงเว่ยกั๋วก็โบกมือให้ “ม่านม่าน ฉันมาไม่สายใช่ไหม?”
“ไม่สาย ตอนนี้ยังไม่มีคนเท่าไร”
อากาศร้อนจริง ๆ แต่ช่วยไม่ได้ อีกไม่กี่วันเจียงเว่ยกั๋วก็ต้องไปยุ่งเรื่องอื่น คงให้เขาอยู่บ้านพักใจทุกวันไม่ได้
ต้องรีบจัดการให้เรียบร้อย เธอจะได้กลับไปบนเกาะในอีกสองเดือนได้เหมือนกัน
แม้เมืองหลวงจะดี แต่อนาคตของเสิ่นจิงเจ๋อตอนนี้ยังอยู่บนเกาะ ครอบครัวต้องอยู่ด้วยกัน
เจียงเว่ยกั๋วถาม “แล้วตอนนี้ฉันต้องทำอะไร? ยืนปักหลักอยู่หน้าร้านเหรอ?”