กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 437 เริ่มต้นจากการเป็นเพื่อน
พูดอีกอย่างก็คือ ชายชราที่เธอไม่เคยพบหน้าคนนั้นจะเป็นหรือตายก็ไม่เกี่ยวกับเธอ
หากไม่ส่งผลกระทบต่อพ่อลูกคู่นี้ เธอก็ยินดีปลอบใจชายชรา
แต่ถ้าการยอมรับญาติจะทำให้พ่อไม่สบายใจ เธอยอมเป็นคนร้ายเสียยังดีกว่า
เมื่อเห็นสีหน้าผิดหวังของเจียงเป่าซาน เจียงม่านจึงพูดตามตรง
“พ่อฉันเคยบอกว่า ถ้าพวกคุณมาหาเขาตอนอายุสิบสี่ เขาคงดีใจมากและยอมไปกับพวกคุณ เพราะพวกคุณคงเป็นเหมือนแสงแห่งความหวังของเขา
แต่พวกคุณไม่ได้มา ตอนนี้เขาอายุสี่สิบเอ็ดแล้ว ผ่านช่วงเวลาที่ต้องการพ่อแม่และญาติพี่น้องไปแล้ว”