กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 396 การจากกันชั่วคราว
เสิ่นจิงเจ๋อร้องไห้โฮอย่างน่าสงสาร
เจียงม่านพูดไม่ออกอย่างยิ่ง
เธอถึงขั้นคิดว่าผู้ชายคนนี้ถูกพ่อตาของเขาติดเชื้อมา
“พอได้แล้ว ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้เจอกัน รอเด็กคลอดแล้วโตขึ้นอีกหน่อย ฉันก็จะพาเด็กกลับมา
อีกอย่าง นายไม่ได้บอกหรือว่ายังมีวันหยุดเยี่ยมครอบครัว รอฉันคลอดแล้วก็ลาพักไปหาแม่ลูกสามคนสิ”
พูดถึงเรื่องนี้ก็ยังดี แต่พอพูดแล้วเสิ่นจิงเจ๋อก็นับนิ้วทำนายว่า กว่าเด็กจะนั่งรถได้ อย่างน้อยก็ต้องผ่านไปสี่ห้าเดือน
ถึงตอนนั้นก็ใกล้ปีใหม่แล้ว
พวกเขายืนอยู่ที่ท่าเรือ ด้านไม่ไกลอวี๋ลี่เจวียนกับเสิ่นหงซงพากันเอามือปิดหน้า
“หวังว่าจะไม่มีใครเห็นฉัน”