เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 392 บ้านถูกขายแล้ว
ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ความผูกพันที่ผู้คนมีต่อบ้านฝังลึกอยู่ในใจ
บ้านในเมืองหลินเป็นบ้านที่พ่อของเฉินหงอวิ๋นจัดสรรให้เธอ ที่นั่นเจียงเว่ยกั๋วกับเฉินหงอวิ๋นแต่งงานและสร้างครอบครัวเล็ก ๆ
จากนั้นก็มีลูกสาวหนึ่งคน ในยุคนั้นยังไม่ได้กำหนดว่าต้องมีลูกเพียงคนเดียว แต่พวกเขาก็มีลูกสาวแค่คนเดียว
หากเฉินหงอวิ๋นไม่ป่วยและจากไปตั้งแต่อายุยังน้อย ครอบครัวสามคนคงเป็นครอบครัวที่มีความสุขมาก
เจียงม่านพูดไม่ผิด เจียงเว่ยกั๋วร้องไห้อยู่อย่างน้อยครึ่งชั่วโมง แม้ตอนกินข้าวเย็นดวงตายังแดงก่ำ
แม้อายุเกินสี่สิบแล้ว แต่ใบหน้าของเขายังคงหล่อเหลา แถมยังดูน่าสงสารอ่อนโยนอยู่เล็กน้อย
ถ้าเฉินหงอวิ๋นยังมีชีวิตอยู่ เจียงเว่ยกั๋วก็คงเป็นสามีตัวน้อยอย่างแท้จริง
เจียงม่านเหลือบมองเขาครั้งแล้วครั้งเล่า จนเจียงเว่ยกั๋วเริ่มขนลุก
“มองอะไร ไม่เคยเห็นผู้ชายหล่อ ๆ แบบฉันหรือไง”