กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 282 ล้มตัวลงนอนอย่างพลิ้วไหว
ท่าล้มตัวลงนอนของเจียงม่านพลิ้วไหวเกินไป จนหยางเหม่ยหลิงยังอดชะงักไม่ได้ ก่อนจะบ่นว่า “บอกว่าจะล้มก็ล้มเลยหรือไง…”
“นี่เป็นยีนถ่ายทอดทางพันธุกรรม คนทั่วไปเรียนแบบไม่ได้หรอก”
เจียงม่านตอบอย่างภาคภูมิใจ ก่อนทำท่าราวกับหมดสติไปแล้ว มีเพียงเธอที่รู้ว่าตอนนี้ง่วงจนแทบไม่ไหว อยากหลับก็หลับได้ทันที
ที่นี่คือโรงพยาบาลทหาร อย่างไรก็ไม่มีใครโยนเธอออกไป และยิ่งไม่มีอันตราย ที่ปลอดภัยกว่านี้คงไม่มีอีกแล้ว ต่อให้ใกล้ตายก็ยังมีหมอช่วยชีวิตเธอ
เตียงฟรี ผ้าห่มฟรี ถ้าไม่ได้นอนราบพักผ่อนสบาย ๆ สักหน่อย เธอคงรู้สึกขาดทุน