กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 223 หรือว่าฉันผอมลงอีกแล้ว
เวลานี้ใกล้ค่ำแล้ว ทุกบ้านเริ่มทำอาหารเย็นกัน
เจียงเว่ยกั๋วยองอยู่ข้างขอบบ่อน้ำ กำลังใช้แปรงขัดหอยนางรมอย่างยากลำบาก พอได้ยินเสียงก็หันไปมองทางประตูด้วย
ประตูบ้านเปิดอยู่ ผู้หญิงวัยราวห้าสิบยืนมองเจียงม่านอยู่ตรงนั้น
เธอไว้ผมสั้นระดับใบหู สวมเสื้อเชิ้ตแขนสั้นกับกางเกงสีดำ ยืนสง่าผ่าเผย ผนวกกับริ้วรอยแก้มลึกบนใบหน้า ทำให้ดูเป็นคนใจแคบและไม่น่าเข้าใกล้
แต่ในวินาทีถัดมา สีหน้าของผู้หญิงคนนั้นก็อ่อนโยนลงเล็กน้อย “เธอคือเจียงม่านใช่ไหม”
เจียงม่านพยักหน้า มองอย่างระแวง “คุณคือ...”
“ฉันหลิวเหม่ยฮวา แม่ของเชินจิงเจ๋อ ตอนเธออายุหนึ่งขวบเราเคยเจอกัน”