กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 163 แบบนี้จะดีหรือ?
แต่เช้าตรู่ เจียงเว่ยกั๋วกระตือรือร้นอย่างยิ่งที่จะไปส่งลูกสาวขึ้นรถไฟ
เมื่อเห็นร่างของเจียงเว่ยกั๋วเล็กลงเรื่อย ๆ เจียงม่านก็รู้ได้โดยไม่ต้องคิดว่าเขาคงจะปิดร้านพักผ่อนอีกแล้ว
อย่าถามว่าทำไมเธอถึงรู้ เพราะนิสัยของพ่อลูกคู่นี้เหมือนกันเกินไป
เมื่อก่อนประโยคที่เจียงเว่ยกั๋วชอบพูดที่สุดก็คือ
“ฉันเป็นพ่อแท้ ๆ ของแก แกยกก้นเมื่อไร ฉันก็รู้แล้วว่าแกจะผายลมอะไร”
ประโยคนี้ใช้กับตัวเจียงเว่ยกั๋วเองก็ยังเหมาะสมไม่เปลี่ยน
แต่เมื่อคิดว่าตัวเองกำลังจะได้ไปนัดเดตอีกครั้ง เธอก็รู้สึกว่าการปล่อยพ่อผู้ชราอยู่บ้านหาเงินไม่ใช่เรื่องง่าย
เขาจะขี้เกียจสักวันก็คงไม่ใช่เรื่องใหญ่