กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 57 วาดฝันให้พ่อก่อน
เจียงม่านยังคงจมอยู่ในจินตนาการแสนงดงามของตัวเอง “ตอนแรกฉันคิดว่าผ่านไปนานมากแล้ว เพราะรู้สึกเหมือนฝึกฝนมาหลายปี แต่พอลืมตาขึ้นมา
ฉันกลับยังแขวนอยู่บนเชือกป่าน”
เธอมองเจียงเว่ยกั๋วแล้วพูดต่ออย่างยั่วยุอารมณ์ “ฉันดิ้นรนจนปลดตัวเองลงมาได้ พอออกมา ก็เห็นว่าคุณกำลังแขวนคอตัวเองอยู่เหมือนกัน”
เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ เจียงเว่ยกั๋วก็รู้สึกหวาดกลัว หากเจียงม่านออกมาช้ากว่านั้นอีกนิด เขาคงตายไปแล้ว
ป่านนี้อาจกำลังดื่มน้ำชายามบ่ายกับสหายเฉินหงอวิ๋นอยู่ก็เป็นได้
แต่ตราบใดที่คนเรายังมีความหวังเพียงเล็กน้อย ไม่ได้สิ้นหวังอย่างแท้จริง ใครบ้างจะอยากจบชีวิตตัวเองด้วยมือของตน?