กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 47 โรงอาหารแสนอร่อย
เจียงเว่ยกั๋วถลึงตามองเธอ
ลูกบ้านไหนกันที่ซวยขนาดนี้ ไม่รู้จักรักพ่อผู้ชราเลย ฉันเลี้ยงเสียข้าวสุกจริง ๆ
“ลองทำก่อนสองวันก็ได้ เหมือนวันนี้ คิดค่าจ้างเป็นรายวัน วันละสองหยวน ยังจะมีใครไม่ยอมทำอีก?”
เจียงเว่ยกั๋วได้ยินแล้วก็คิดว่าจริง
“วันนี้พี่สาวจ้าวทำงานดีมาก”
ใช้เวลาไม่ถึงวัน ภายในร้านก็ถูกทำความสะอาดจนเอี่ยม กระจกไม่มีรอยแม้แต่นิดเดียว
แม้แต่ใยแมงมุมบนเพดานกับเรือนลานเล็กด้านหลังก็ถูกกวาดจนสะอาด
เจียงม่านตัดสินใจทันที
“ถ้าอย่างนั้นก็เธอ ตอนบ่ายกลับไปบอกเธอ”