กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 39 เว่ยกั๋ว ฉันค้างคืนได้ไหม
การต้องกินอาหารหมาของพ่อแท้ ๆ ตัวเอง ช่างอึดอัดจริง ๆ
มองท่าทางของซีเสี่ยวจวินแล้ว เจียงม่านเหมือนจะได้กลิ่นความเปรี้ยวหวานของความรัก
“ฉันว่าของอร่อยวันนี้ ฉันกินเพิ่มได้อีกหน่อย”
เจียงเว่ยกั๋วไม่เห็นด้วย “พ่อเคยบอกแล้วว่ามีของดีก็ต้องแบ่งปันกับพ่อ”
เจียงม่านทำหน้าประหลาดใจ “ไม่ใช่ว่าคนมีความรักดื่มน้ำเปล่าก็อิ่มหรือ พวกคุณสองคนดื่มน้ำกันก็พอแล้ว”
บรรยากาศเป็นไปอย่างกลมกลืน ไม่มีใครคัดค้าน ซีเสี่ยวจวินจึงโล่งอก ส่วนเจียงเว่ยกั๋วยังไม่กล้าชะล่าใจ
มื้ออาหารค่ำคืนส่งท้ายปีวันนี้ เจียงเว่ยกั๋วรับหน้าที่เป็นพ่อครัวใหญ่ เขาให้สหายหญิงทั้งสองนั่งกินเมล็ดพืชคั่ว แล้วมุดเข้าห้องครัวไปทำงาน