กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 36 ฉันเป็นแม่ของแก
เจียงม่านไม่ได้มีจิตสำนึกดีเด่นอะไร เธอแค่คันไม้คันมือเท่านั้น หากเจ้าของกระเป๋าไม่วิ่งเข้ามาเร็วเกินไป เธอคงได้สั่งสอนขโมยเสียหน่อยว่าควรทำตัวอย่างไร
น่าเสียดายจริง ๆ
เจียงม่านถือถุงเดินออกจากฝูงชน แล้วก้มมองของข้างใน ดูเหมือนไม่มีอะไรเสียหาย เพราะส่วนใหญ่เป็นผลไม้แห้งกับลูกกวาด ส่วนคนที่มีเรื่องน่าจะเป็นขโมยมากกว่า
ตอนกลับถึงเขตบ้านพักทหารก็เป็นเวลาบ่ายสามโมงแล้ว ทันทีที่เจียงม่านเปิดประตูเข้าไป เจียงเว่ยกั๋วก็อยู่ในห้องครัวทำอาหารจริง ๆ
“ฉันกินอาหารกลางวันมาแล้ว”