กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 28 สหายหญิงที่คุ้นเคยมาก
สถานที่ที่สบายที่สุดในวันหนาวเหน็บ คือใต้ผ้าห่ม
ถ้าไม่ต้องกินข้าว เจียงม่านอยากนอนแช่อยู่ในผ้าห่มไปชั่วชีวิต
น่าเสียดายอย่างเดียวคือยุคนี้ไม่มีโทรศัพท์มือถือ ไม่อย่างนั้นเธออยากแต่งงานกับโทรศัพท์มือถือ
เป็นสามีภรรยากับโทรศัพท์ แล้วพลอดรักกันใต้ผ้าห่มทุกวัน
เก้าโมงเช้า เจียงเว่ยกั๋วก็มาเคาะประตู
“ม่านม่าน ตื่นได้แล้ว”
เจียงม่านโผล่หัวออกมาจากผ้าห่มเหมือนเต่า มือคลำหาเสื้อไหมพรมในช่องระหว่างผ้าห่มสองผืน
ดึงเข้าไปในผ้าห่มแล้วมุดใส่ ก่อนคลำหาเสื้อบุผ้าฝ้ายบาง ๆ สำหรับใส่ในบ้านมาสวม
ต่อด้วยกางเกงบุผ้าฝ้ายอุ่น ๆ