กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 12 ทำไมเธอถึงยังไม่ตาย
มือของเจียงเฟยเฟยอบอุ่นมากในฤดูหนาวเช่นนี้ แต่เจียงม่านกลับรู้สึกสะอิดสะเอียน
เธอชักมือกลับอย่างแนบเนียน ปากเบะแล้วพูดอย่างน้อยใจว่า “พี่ลูกพี่ลูกน้อง ฉันรู้อยู่แล้วว่าพี่ดีกับฉันที่สุด ยกโทษให้ฉันด้วยที่เมื่อกี้พูดไม่ดีกับพี่
“พ่อฉันป่วยหนักมาก เขาคงจะ… ฮือ ๆ…”
เจียงม่านยกมือปิดปาก น้ำตาไหลออกมาอย่างอดไม่ได้
“ม่านม่าน อย่าร้องไห้” เจียงเฟยเฟยรีบปลอบ “อาสามจะต้องหายดี”
เธอกระซิบว่า “เธอกลับไปก่อน ไว้ฉันหาเวลาไปเยี่ยม”
เจียงม่านพยักหน้า “ได้ ฉันรู้อยู่แล้วว่าพี่ดีที่สุด เมื่อกี้ถ้าพี่ไม่เกลี้ยกล่อมคุณปู่ ฉันคงไม่รู้จะทำยังไง”
ในสายตาคนนอก ทั้งสองดูเป็นพี่น้องรักลึกซึ้งจริง ๆ