เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 422 พวกเขาไม่มีทางหนีรอดไปได้สักคนเดียว
เจิ้งชวนแสยะยิ้ม “วางใจเถอะ ของที่อยู่ในนี้ ตั้งแต่ระดับบนยันระดับล่างของกลุ่มบริษัทซื่อไห่ ไม่มีใครหนีรอดไปได้สักคนเดียว”
“เช่นนั้นก็ดี เจิ้งชวน” เซี่ยผิงเซี่ยยื่นหัตถ์ออกไป “ร่วมงานกันอย่างราบรื่น”
“ต่อไป ได้โปรดเรียกฉันว่านกคราม” เจิ้งชวนกุมหัตถ์ของนางไว้ แล้วเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจัง
เซี่ยผิงเซี่ยยิ้มบาง ๆ คลายมือจากเจิ้งชวน หมุนตัวก้าวเข้าไปในรถ
เจิ้งชวนก็หันกลับขึ้นรถเช่นกัน รถยนต์ทั้งสองคันแล่นแยกย้ายไปคนละทิศทาง
สถานที่ที่ทั้งสองพบกันคือแถบชานเมือง บริเวณใกล้เคียงมียอดเขาอยู่หลายลูก บนภูเขาปกคลุมไปด้วยป่าดงดิบหนาทึบ
ทว่า ณ จุดสูงแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกล ในป่าดงดิบอันรกชัฏ ชายคนหนึ่งที่พรางตัวเป็นอย่างดีได้ลดกล้องส่องทางไกลในมือลง