กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 410 ปราณเที่ยงธรรมหนึ่งสาย
“งูเห่า?” เจิ้งชวนที่หาที่กำบังได้แล้วชกหมัดลงกับพื้น “เหล่าจื่อสาบานเลยว่าจะต้องฆ่าแกให้ตาย”
“เจิ้งชวน พาทุกคนไป ฉันจะระวังหลังเอง” ร่างของเหลียงเมี่ยวซินไหววูบ พุ่งตรงไปยังป่าด้านข้างที่มีการซุ่มโจมตี เสียงของเธอดังแว่วมา “ปกป้องแม่ของฉันให้ดี”
ชั่วครู่ต่อมา ภายในป่าก็มีเสียงกู่ร้องฆ่าฟันดังระงมขึ้นระลอกหนึ่ง
แม้งูเห่าจะแข็งแกร่ง ทว่าเหลียงเมี่ยวซินก็ใช่ว่าจะเคี้ยวง่าย อาจจะรั้งงูเห่าเอาไว้ไม่ได้ แต่การเอาตัวรอดนั้นย่อมไร้ปัญหา
เจิ้งชวนกัดฟันแน่น “ไป ไปเรือนพักเล็ก”
ตอนที่รุดไปถึงเรือนพักเล็ก เหลียงฉี่เฟิงก็พาคนถอนกำลังออกไปนานแล้ว ซู่เจิ้นฟุบคว่ำอยู่บนโต๊ะหิน
“ท่านน้า ท่านน้า?” เจิ้งชวนเขย่าตัวนางเบา ๆ สองสามที พบว่ากลิ่นอายของนางกำลังเลือนหายไปอย่างรวดเร็ว