Chapter 0394

ตอนที่ 394 ดีเลย ฉันมันส่วนเกิน

หยวนเป่าเห่าอย่างไม่พอใจสองเสียง จากนั้นก็ลากขาที่ยังไม่หายดีเดินไปอีกทาง

หึ เวลาจะใช้ก็เรียกคนเขาว่าเป่าเปา พอไม่ใช้ก็เตะคนเขาไปข้างหนึ่ง

“เอาละ ฉันไม่เป็นไรแล้ว” เจิ้งชวนฮึดสู้ขึ้นมา “ฉันคือเจิ้งชวนนะ จะล้มง่าย ๆ ได้ยังไง”

“ฉันจะรีบช่วยพ่อของเธอขับไล่เฒ่าเหลียงไปให้ได้เร็วที่สุด แล้วค่อยแต่งงานกับเธอ”

“เชอะ ใครจะแต่งกับนายกัน” เสิ่นหลีประท้วงเสียงเบา ทว่ารอยยิ้มบนใบหน้ากลับกลั้นเอาไว้ไม่อยู่

อยู่ข้างนอกครึ่งค่อนวัน จากนั้นก็ไปส่งเสิ่นหลีกลับบ้าน

เจิ้งชวนก็ได้รับโทรศัพท์จากเซี่ยผิงเซี่ยอีกครั้ง นัดพบกับเขา

ครั้งนี้ไม่ได้นัดที่โรงพยาบาล แต่นัดที่ร้านกาแฟแห่งหนึ่งด้านนอกโรงพยาบาล