กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 349 เรื่องนี้ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้
เหลียงฉี่เฟิงหายใจติดขัดแน่นหน้าอก แทบจะโมโหจนหมดสติตายไปตรงนั้น
เขาเห็นเหลียงเมี่ยวซินเป็นแค่มือไม้ก็จริงอยู่ แต่ถึงอย่างไรนั่นก็คือลูกสาวของเขา
เจิ้งชวนเป็นแค่นักเลงปลายแถว การพูดจาแบบนี้ออกมามันคือการดูถูกเขาชัด ๆ ไม่ใช่หรือไง
เหลียงฉี่เฟิงสะกดกลั้นโทสะในอกแล้วหันกลับไปมองเสิ่นหนาน “เสิ่นหนาน นี่ก็เป็นความคิดของนายด้วยเหรอ”
“ท่านเฒ่าเหลียง ข้าอายุมากแล้ว สมควรวางมือได้แล้ว” เสิ่นหนานถอนหายใจออกมา “ดังนั้นตอนนี้ภายนอกข้าอาจเป็นเถ้าแก่เนี้ยของจิ่นเฉิง แต่ความจริงแล้วผู้รับผิดชอบตัวจริงของจิ่นเฉิงก็คือลูกชายของข้า”
เสิ่นหนานตบไหล่ของเจิ้งชวน “ในจิ่นเฉิง คำพูดของเจิ้งชวนก็คือคำพูดของข้า อีกอย่างข้อเสนอของเขาเมื่อครู่ คุณลองเก็บไปคิดดูหน่อยเป็นไง”