กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 322 นี่หรือคือเสียงออดอ้อน?
“ญาติกันเอง อย่าอายไปเลย เบอร์โทรนั่นเดี๋ยวฉันส่งให้นาย ต้องไปให้ได้นะ ไม่อย่างนั้นหน้าฉันจะเอาไปไว้ที่ไหน?”
อีกด้านหนึ่ง เจิ้งชวนเอามือปิดโทรศัพท์ พลางมองไปยังเสิ่นหลีที่อยู่ข้าง ๆ ตัวสั่นเทา
เสิ่นหลีที่เพิ่งเลิกงานเดิมทีก็กำลังคิดคำนวณอยู่ว่าจะกินอะไรดี พอได้ยินข่าวนี้เข้า อารมณ์ก็พลันหม่นหมองลงทันที
เมื่อต้องเผชิญกับสายตาที่เปี่ยมไปด้วยปราณสังหารของเสิ่นหลี เจิ้งชวนก็พูดอย่างกระอักกระอ่วน “หลีหลี ไม่ใช่ว่าฉันอยากจะไปหรอกนะ แต่นี่เป็นคำสั่งของพ่อนาย ฉันขัดไม่ได้จริง ๆ”