Chapter 0251

ตอนที่ 251 ช่างสิ้นเปลืองธัญพืชโดยแท้

“ช้าหน่อย ปากแทบจะไม่พอใช้แล้ว” เจิ้งชวนหยิบทิชชู่ออกมา ช่วยเช็ดคราบตรงมุมปากให้นาง

“บางเวลาก็พูดได้ยากว่าชอบของที่นี่ หรือว่าคิดถึงตัวเองในวัยที่เป็นนักเรียนกันแน่” เสิ่นหลีพึมพำ

“หือ ยังมีอารมณ์อ่อนไหวขึ้นมาอีกเหรอ” เจิ้งชวนรู้สึกขบขัน ขอทีเถอะ นี่ไม่ใช่ภาพลักษณ์ที่สร้างขึ้นของคุณนะ

ในเวลานั้นเอง แผงขายโอเด้งเล็ก ๆ ด้านหน้าก็ดึงดูดความสนใจของเสิ่นหลี

แผงค้านี้มีนักศึกษามาเข้าแถวรอคิวกันเยอะเป็นพิเศษ

ส่วนเจ้าของแผงเป็นหญิงวัยสี่สิบกว่าปี สวมแว่นตาหนึ่งคู่ บนตัวมีกลิ่นอายของตำราปะปนอยู่

“รู้จักเหรอ” เมื่อเห็นสีหน้าของนาง เจิ้งชวนก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย