กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 245 ฉันช่วยสั่งสอนเขาให้
“พูดไม่ออกหรือ ฉันจะบอกให้นายฟังเอง” เจิ้งชวนจ้องเขม็งไปที่เฉิงเสียง “ไปเป็นพนักงานบริการที่ร้านอาหาร ทำได้แค่ครึ่งวันก็หนีเตลิดเพราะบ่นว่าเหนื่อย”
“ไปทำงานจัดเรียงสินค้าที่ซูเปอร์มาร์เก็ต ทำได้สองวัน บ่นเหนื่อย แล้วก็หนีเตลิดอีก”
“ไปเป็นพนักงานขาย ก็ดันไปทะเลาะกับลูกค้าเสียยกใหญ่จนล่วงเกินลูกค้าเข้า แล้วก็เลิกทำไปเฉย ๆ”
“เรื่องพวกนั้นมันเป็นอุบัติเหตุต่างหาก” เฉิงเสียงพึมพำเสียงเบา ไม่ได้รู้สึกแม้แต่น้อยว่าปัญหาอยู่ที่ตัวเขาเอง
“ทำไมนายถึงมีอุบัติเหตุเยอะขนาดนี้ เคยสงสัยในความสามารถของตัวเองบ้างหรือเปล่า” เจิ้งชวนจ้องมองเขา
“ปีนี้พ่อนายอายุสี่สิบหกแล้ว แม่นายจากไปตั้งแต่ยังเด็ก พ่อนายไม่ยอมแต่งงานใหม่ก็เพราะกลัวว่าถ้ามีแม่เลี้ยงแล้วนายจะน้อยเนื้อต่ำใจ”