กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 232 สโมสรขี่ม้า
“เพราะงั้นคงต้องสืบดูว่าอีกฝ่ายเป็นใครกันแน่ จะปล่อยให้มันคอยเล่นตุกติกอยู่เบื้องหลังพวกเราตลอดไม่ได้”
“เรื่องนี้ฉันจะไปสืบเอง นายตั้งใจจัดการเรื่องนี้ก็พอแล้ว” หวงฝูอี้หานพยักหน้าเบา ๆ
“เธอลงมือทำ ฉันก็วางใจ” เจิ้งชวนพยักหน้าทีหนึ่ง
มือของหวงฝูอี้หานสั่นไหวเล็กน้อยจนแทบไม่สังเกตเห็น นางค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองไปยังเจิ้งชวน
ในห้วงความคิดพลันปรากฏภาพและน้ำเสียงของคนผู้นั้นขึ้นมาอีกครั้ง ‘ฉันเชื่อใจนาย จะต้องมีชีวิตรอดออกไปได้อย่างแน่นอน’
คำพูดที่ต่างกัน คนละคนกัน ทว่าภาพและน้ำเสียงของคนทั้งสองกลับซ้อนทับเข้าด้วยกันได้อย่างพอดิบพอดี
นางช้อนสายตาขึ้น จ้องมองเจิ้งชวนนิ่งงัน จนเคลิบเคลิ้มไปชั่วขณะหนึ่ง